Terapia par

Terapia par – dla kogo jest i na czym polega?

Psychologia, Uncategorized /

Terapia par to specjalistyczna forma wsparcia psychologicznego, skoncentrowana na poprawie funkcjonowania relacji partnerskich poprzez identyfikację problemów, analizę ich źródeł oraz wypracowanie efektywnych strategii zmian. W mojej praktyce terapeutycznej korzystam z dwóch podejść: systemowego oraz terapii skoncentrowanej na rozwiązaniach (TSR).

Na czym polega terapia par?

Terapia par opiera się na analizie dynamiki relacji, identyfikacji trudności oraz wspólnym poszukiwaniu rozwiązań. Kluczowe jest stworzenie bezpiecznej przestrzeni, w której partnerzy mogą otwarcie wyrażać swoje potrzeby, emocje i obawy.

Pierwsze spotkanie ma charakter konsultacyjny i jest okazją do wzajemnego poznania się. W trakcie tej sesji para ma możliwość przedstawienia swoich trudności i oczekiwań wobec terapii. Równocześnie terapeuta wstępnie analizuje dynamikę relacji, a także wspólnie z partnerami nakreśla cele, które będą stanowiły podstawę dalszej pracy. Taka konsultacja pozwala zrozumieć, jakie obszary wymagają największej uwagi, i zaplanować odpowiedni kierunek terapii.

Podejście systemowe traktuje związek jako dynamiczny system, w którym działania i postawy każdej osoby wpływają na funkcjonowanie całości. W trakcie pracy terapeutycznej analizujemy wzorce komunikacji, mechanizmy eskalacji konfliktów oraz role przyjmowane w relacji. Celem jest identyfikacja i zmiana dysfunkcyjnych schematów, aby przywrócić harmonię i poprawić efektywność interakcji.

Natomiast TSR skupia się na odkrywaniu zasobów oraz możliwości pary, które mogą stanowić fundament pozytywnych zmian. To podejście kładzie nacisk na wspólne wypracowanie konkretnych rozwiązań, opierających się na indywidualnych celach i potrzebach partnerów.

Z czym zgłaszają się pary?

Problemy, z jakimi zgłaszają się pary, są różnorodne i mogą obejmować zarówno aspekty emocjonalne, jak i behawioralne. Do najczęściej spotykanych trudności należą:

  • Zakłócenia w komunikacji interpersonalnej – brak efektywnego wyrażania potrzeb i emocji, unikanie dialogu, wzajemne niezrozumienie lub eskalujące konflikty.
  • Kryzysy w wyniku zmiany ról rodzinnych – trudności w adaptacji do nowych obowiązków po narodzinach dziecka, poczucie zaniedbania w relacji partnerskiej, zaburzenia równowagi między rolą rodzica a partnera.
  • Zdrada lub naruszenie zaufania – proces odbudowy relacji, praca nad wybaczeniem, analiza przyczyn i konsekwencji zdrady.
  • Problemy natury seksualnej – różnice w potrzebach seksualnych, trudności z intymnością, spadek satysfakcji seksualnej.
  • Oddalenie emocjonalne – uczucie obcości, deficyt wsparcia i bliskości emocjonalnej, narastająca obojętność.
  • Rozbieżności w oczekiwaniach – związane z wychowywaniem dzieci, planowaniem przyszłości, podejściem do finansów czy rozwojem kariery zawodowej.
  • Traumy i kryzysy zewnętrzne – wpływ trudnych doświadczeń, w tym choroby, utraty pracy czy konfliktów w rodzinie, na relację partnerską.

Terapia par wymaga czasu i zaangażowania, zwłaszcza w przypadku wieloletnich trudności czy głęboko zakorzenionych wzorców interakcji. Oczekiwanie szybkich rezultatów może prowadzić do frustracji, dlatego ważne jest uświadomienie sobie, że proces terapeutyczny jest oparty na stopniowym wprowadzaniu zmian.

Każda para ma unikalną dynamikę i potrzeby, dlatego proces terapeutyczny jest dostosowany do specyfiki relacji. Dzięki regularnym sesjom możliwe jest wspólne odnalezienie nowych sposobów radzenia sobie z trudnościami i przywrócenie satysfakcji z bycia razem.

Czas trwania terapii zależy od złożoności problemów oraz motywacji partnerów do pracy nad sobą i związkiem. Regularne zaangażowanie w proces terapeutyczny przynosi trwałe efekty – od budowy nowych umiejętności komunikacyjnych po odbudowę zaufania i więzi emocjonalnej. W zależności od potrzeb terapia może trwać kilka miesięcy, a czasami dłużej, co pozwala na utrwalenie pozytywnych zmian i ich integrację w codziennym życiu.

Materiały źródłowe: